6 resultados para Coccinelidae
Resumo:
L’interès per a la síntesi d’alcaloides amb estructura bàsica de perhidro-9b-azafenalè ha augmentat durant els darrers anys, ja que aquesta família d’alcaloides, presents en els coccinèl·lids, poden ser emprats com a mètode biològic en el control de plagues. En el present treball s’ha iniciat l’estudi d’una nova aproximació sintètica als alcaloides amb aquest esquelet. La ruta proposada té com a punt de partida l’Nalquilació enantioselectiva de la glutarimida per a obtenir un alcohol, en base a treballs realitzats amb anterioritat en el nostre grup de recerca. Posteriorment, s’ha realitzat una al·lilació d’un catió acilimini, seguit d’una metàtesi de tancament d’anell, per tal d’obtenir lactames. Finalment , després de tres etapes sintètiques addicionals s’obté l’aminoalcohol bicíclic, el qual ens encamina a la formació del tercer anell present en els alcaloides objectiu 1.
Resumo:
As avaliações foram realizadas, semanalmente, durante os estádios vegetativo e de floração/frutificação em quatro quadrantes (N, S, L, O) da planta. Foram coletadas 2.230 espécimes de S. articulatus, sendo 1.224 no estágio vegetativo e 1.006 no florescimento/frutificação, sendo 59,8% adultos. De um total de 965 P. egena, 416 foram imaturos e 549 adultos. As principais conclusões deste trabalho são: (1) M. communis pode ser indicada como planta isca; (2) esta planta pode ser cultivada ou não próxima às culturas de importância econômica, pois funciona como um repositório da praga ou de seu inimigo natural; (3) a relação predador/presa/quadrante da planta/estágio fenológico foi, respectivamente, 1,14:1,0 e 1,0:1,08 nos quadrantes norte e leste; enquanto, à sul e oeste da planta M. communis foi de 1,0:2,26 e 1,0:2,80; (4) a predação de S. articulatus por P. egena ocorreu, em média, de 1,0 a 2,8 ninfas e 1,66 a 4,44 adultos (no estágio vegetativo) e de 1,0-3,76 a 1,0-3,98 (no estágio de florescimento/frutificação), com diferenças significativas em P< 0,0l.
Resumo:
A praga de goiabeira que tem requerido maior frequência de controle, na região de Jaboticabal-SP, nos últimos anos, é o psilídeo Triozoida limbata. Assim, esta pesquisa objetivou: a) Comparar táticas de controle de T. limbata baseadas no monitoramento e na seletividade de inseticidas, visando a diminuir as aplicações; b) Registrar e correlacionar os inimigos naturais habitantes no agroecossistema goiabeira com a praga-chave e com fatores meteorológicos; c) Constatar se o controle de T. limbata afeta a população de moscas-das-frutas, e d) Verificar a eficiência de inseticidas adequados ao MIP, no controle de T. limbata. O experimento foi conduzido com a cultivar Paluma, em 2004, no município de Vista Alegre do Alto-SP. As estratégias utilizadas foram (doses em g.i.a./100L de água): testemunha; imidacloprid (4,0); imidacloprid + beta-cyfluthrin (2,5 + 0,3); acetamiprid (4,0); fenpropathrin (15,0), e tratamento convencional regional. Através dos resultados, conclui-se que é possível diminuir o número de aplicações e utilizar inseticidas menos agressivos ao meio ambiente e ao homem, com a adoção do monitoramento de T. limbata e aplicação no nível de ação. As densidades populacionais dos inimigos naturais (Scymnus spp., Cycloneda sanguinea, Azia luteipes, Crysoperla spp., Polybia spp., Brachygastra spp.) apresentam correlações positivas com as densidades populacionais de T. limbata. As flutuações populacionais de T. limbata e dos inimigos naturais não são alteradas pelos fatores meteorológicos (precipitação e temperatura), em pomar irrigado. A população de Anastrepha spp. é minimizada quando as aplicações são para controlar T. limbata. Os inseticidas imidacloprid, imidacloprid + beta-cyfluthrin, acetamiprid e fenpropathrin são eficientes no controle de T. limbata.
Resumo:
The guava tree pest that has been requesting larger control frequency, in the area of Jaboticabal - São Paulo in the last years, is the psilideo Triozoida limbata. Thus, the objectives of this research were: a) Compare control tactics T. limbata based on monitoring and selectivity of insecticide to decrease the applications; b) To register and to correlate the natural enemies in habitants in guava tree ecosystem with the key pest and with meteorological factors; c) See if the control of T. limbata affects the population of fruit flies and d) To verify the efficiency of appropriate insecticides to IMP, in control of T. limbata. The experiment was conducted in 2004, in an orchard of Paluma cultivar in Vista Alegre do Alto, SP. The used strategies were (doses in g.a.i./100L water): control; imidacloprid + beta-cyfluthrin (2.5 + 0.3); acetamiprid (4.0); fenpropathrin (15.0) and regional conventional treatment. It was concluding that is possible to reduce the number of applications of less aggressive insecticides to the environment and the man, with the adoption of monitoring of T. limbata and implementing the action level. The natural enemies' populations densities (Scymnus spp., Cycloneda sanguinea, Azia luteipes, Crysoperla spp., Polybia spp., Brachygastra ssp.) present positive correlations with the populations of T. limbata. Population fluctuations of T. limbata and natural enemies are not altered by meteorological factors (precipitation and temperature) in irrigated orchard. The population of Anastrepha spp. is minimized when of the applications is for control T. limbata. The insecticides imidacloprid, imidacloprid + beta-cyfluthrin, acetamiprid and fenpropathrin are efficient in the control of T. limbata.
Resumo:
Conselho Nacional de Desenvolvimento Científico e Tecnológico (CNPq)
Resumo:
Maximizing the contribution of endemic natural enemies to integrated pest management (IPM) programs requires a detailed knowledge of their interactions with the target pest. This experimental field study evaluated the impact of the endemic natural enemy complex of Plutella xylostella (L.) (Lepidoptera: Yponomeutidae) on pest populations in commercial cabbage crops in southeastern Queensland, Australia. Management data were used to score pest management practices at experimental sites on independent Brassica farms practicing a range of pest management strategies, and mechanical methods of natural enemy exclusion were used to assess the impact of natural enemies on introduced cohorts of P. xylostella at each site. Natural enemy impact was greatest at sites adopting IPM and least at sites practicing conventional pest management strategies. At IPM sites, the contribution of natural enemies to P. xylostella mortality permitted the cultivation of marketable crops with no yield loss but with a substantial reduction in insecticide inputs. Three species of larval parasitoids (Diadegma semiclausum Hellen [Hymenoptera: Ichneumonidae], Apanteles ippeus Nixon [Hymenoptera: Braconidae], and Oomyzus sokolowskii Kurdjumov [Hymenoptera: Eulophidae]) and one species of pupal parasitoid Diadromus collaris Gravenhorst (Hymenoptera: Ichneumonidae) attacked immature P. xylostella. The most abundant groups of predatory arthropods caught in pitfall traps were Araneae (Lycosidae) > Coleoptera (Carabidae, Coccinelidae, Staphylinidae) > Neuroptera (Chrysopidae) > Formicidae, whereas on crop foliage Araneae (Clubionidae, Oxyopidae) > Coleoptera (Coccinelidae) > Neuroptera (Chrysopidae) were most common. The abundance and diversity of natural enemies was greatest at sites that adopted IPM, correlating greater P. xylostella mortality at these sites. The efficacy of the natural enemy complex to pest mortality under different pest management regimes and appropriate strategies to optimize this important natural resource are discussed.